Het Pieterpad

Het Pieterpad is met 490 km het langste Lange-Afstands-Wandelroute(LAW) van Nederland. Het pad begint in Pieterburen in Noord-Groningen en eindigt op de Sint-Pietersberg in Zuid-Limburg. In oktober 2006 zijn wij (Tabitha en Nellie) begonnen met de eerste 2 etappes en we hebben de smaak goed te pakken.

zaterdag 14 mei 2011

Etappe 17 Groesbeek -Gennep 15 km

Dag 17 Groesbeek – Gennep 15 km
Het waterige zonnetje is omfloerst door grijze wolken. Buienradar voorspelt een wisselvallige dag.
Vandaag lopen Nel en ik het Pieterpad met elf personen. Arie, Inge, Peter en Grada, Corinne en Ronald, Paul en Eline en Leander zijn vandaag onze wandelmaatjes. Op Rotterdam- Alexander aangekomen zie ik dat de anderen ook al vroeg uit de veren zijn en begroeten we elkaar hartelijk. Met negen personen vervolgen we onze reis. Met zoveel gesprekspartners, gezelligheid onderling en een spelletje galgje vliegt deze reis voorbij. In Nijmegen zien we Paul en Eline en zijn we compleet. Bus 83 brengt ons naar Groesbeek. Een halte te vroeg stappen we uit. We doorkruisen het centrum en slaan linksaf de Knapheideweg in. We lopen het prachtige loofbos in en voelen ons bevoorrecht dat we de drukke Randstad ontvlucht zijn. De zon laat zich nog niet zien maar het is ideaal wandelweer. We komen aan de rand van een open veld waar rechts groene asperge’s worden geteeld. De rode klaprozen geven het glooiende landschap een vrolijke aanblik. Iedereen is in gesprek en geniet van de prachtige omgeving. Na een dalend zandpad klimmen we via kronkelende paden de Sint Jansberg op. Een aantal oude eiken zijn innig omstrengeld door klimop.De Sint Jansberg vormt de overgang tussen de Nijmeegse stuwwal en het hoogterras van de Maas waarop zich het Duitse Reichswald uitstrekt.


In de hellingen van de St. Jansberg ontspringen beekjes. Het kwelwater vormt diepe erosiekommen en wordt via open waterleidingen naar de Plasmolen geleid. Via een smalle dam klauteren we een steil smal pad op met aan onze linkerhand een ven. De bovenlaag van het water is kristalhelder en op de bodem ligt een laag b
lad. Het vennetje ruikt naar een nat en herfstig bos.
Inmiddels is de zon doorgebroken en dalen we via wat bochten af en zijn stipt om 13.00 uur bij eethuis “De Diepen”. De lucht breekt helemaal open en we strijken neer op het terras. Pannenkoeken, stokbroodjes zalm en verse aspergesoep, zelfs saté met patat worden geserveerd. We laten het ons smaken. De speeltuin valt bij een enkeling ook nog in de smaak waarschijnlijk onder het mom van: dat je altijd een beetje kind moet blijven;-) Arie treft na een toiletbezoek een leeg terras aan.
 
 En wij liggen hikkend van de lach om de hoek van het restaurant. Al kletsend vervolgen we onze weg. Op naar Gennep! We lopen langs de bosrand en slaan na een aantal kilometers rechts een lange landweg in. Geloei van koeien, was die aan lijnen wappert, tuinen vol pioenrozen, de typische plattelandsgeur, kippen die scharrelen en een oud boertje in blauw ketelpak trekken aan ons oog voorbij. In de verte doemt de toren van de St. Martinuskerk van Gennep al op. In 1944 en 1945 lag Gennep, zoals de hele Maasstreek, in de frontlinie. De kerk moest het zwaar ontgelden. Alleen de toren staat nog overeind. Gennep is een prachtig historische stadje, gelegen aan de monding van de Niers. Het stadhuis is de Renaissancestijl gebouwd. Een verlaten ooievaarsnest prijkt boven op het dak. Een deel van de groep strijkt neer op het gezellige dorpsplein. De deuren van de protestantse kerk staan wijd open. We vragen of we mogen zingen en twee mannen zeggen ons dat we, gezien de geweldige akoestiek, dit zeker moeten doen. Uit volle borst zingen we het Onze Vader en nog wat liederen. Het galmt inderdaad bijzonder mooi na. We voegen ons bij de rest van de groep en we genieten van ijs, een biertje en een enkeling van een heerlijk rode port;-) We vertrekken weer richting Rotterdam en nemen in Nijmegen afscheid van Paul en Eline. Onderweg barst er een flinke bui los en even later zien we een dubbele regenboog. Het was een bijzonder dag, een prachtige tocht en op vele gebieden een verrijking. Ik denk in de trein nog na over de tekst op de kerkmuren van Gennep. Ik ben met u tot aan de voleinding der wereld. Dat te mogen weten maakt elke reis hoe lang, hoe moeilijk of hoe mooi er één met een behouden aankomst.




Geen opmerkingen:

Een reactie posten